Ekim 1970′te piyasaya sürülmüştür Ingilterede 1 numaraya, Amerikan Listelerinde 55 numara yükselmiştir. The” Pink Floyd’un (yine o, CD kitapçıklarındaki sorunlu “The” sözcüğü) Abbey Road’da kaydettiği “Atom Heart Mother” Ingiltere’de 1 Numara olan ilk Harvest albümüydü.
Albüm kaydedilirken stüdyo mühendislerinden bir tanesi Alan Parsons’tı ve Norman Smith de “yardımcı yapımcılığa” terfi ettirilmişti. Bugünlerde böyle radikal bir albümün listelerin başında yer alabileceğini düşünmek nerdeyse imkansız bir şey.
“Atom Heart Mother” yeni Quadropho- nk, yani dört hoparlörlü sistem için pi- yasaya sürülen ilk Pink Floyd albümüy- dü (Harvest Q4SHVL 781). Bu çok da yerinde verilmiş bir karardı. Çünkü grup 1969′dan beri konserlerinde quadrop- honie, hatta altı hoparlörlü ses düzenIe- rini kullanıyordu. Aslında bugün bile, hala dört çıkışlı bir sistem kullanmaktadırlar. Bugün albümün kapağı, albümün kendi- sinden daha çok bilinmektedir. Kapakta görülen şaşkın bakışlı ineğin fotoğrafını Hipgnosis çekmiştir (bilmek isteyen var-
sa ineğin adı 3. Lulubelle’di). Amaçları hiçbir anlam ifade etmeyen bir kapak yapmaktı ve gerçekten de kapağın mü- zikle hiçbir ilgisi yoktu. i 994′te piyasaya sürülen ve daha keskin bir tınısı olan al- büme başka inek fotoğrafları da eklendi.
ATOM HEART MOTHER (FATHER’S SHOUT; BREAST MILKY; MOTHER FORE; FUNKY DUNG; MIND YOUR THROA TS PLEASE; REMERGENCE)
(MASON/GILMOURIW A TERS/WRIGHT/GEESIN)
Grup. albümün bir yüzü uzunluğundaki bu parçayı Ron Geesin’le birlikte beste- Iedi. Waters’la birlikte ‘The Body’ adlı filmin müziklerini de yapan Geesin’in eline üstünkörü bazı bantlar tutuşturup bunların üzerine “büyük bir şey” kay- detmesini isterler ve ona pek de yar- dımcı olmazlar. Geesin parçada. “The Body”deki çellocuyu. on tane nefesli çalgıyı ve güçlü sesleri olan yirmi koro- cuyu kullandı. Stüdyoda çalışan bu ka- dar müzisyenle birlikte olmak koro şefi
john Aldiss’e çok fazla geldiğinde or- kestra şefliğini Geesin’in elinden aldı (bu gibi durumlarda klasik müzik müzis- yenıeriyle çalışmak gerçekten çok zor- dur).
1970 yılının Şubat ayında Paris’te ilk kez çalındığında. Waters bu süiti “The Ama- zing Pudding” adıyla tanıttı. 1970′in Eylül ayında BBC Paris Theater’daki bir In Concert programında çalınana kadar da şimdiki adını almadı. Rivayete göre. program listesine yazılması için par- çanın adı sorulduğunda grup üyeleri 44
aceleyle bir gazetenin sayfalarına göz atmaya başlarlar. “Atom la çalışan” bir kalp piline sahip bir kadınla ilgili haberi gördüklerinde de parçanın adını koyar- lar. Parçanın canlı çalındığı 14′ten 30 dakikaya kadar olan gösteriler bazen orkestra ve koro eşliğinde bazen de bunlar olmaksızın yapıldı. Ron Gee- sin’in parçanın ortasında çekip gittiği Bath festivalinde çalınan “orkestralı” prömiyer de bu gösteriler arasındadır. Ötekiler daha çok etkilenmiş olacak ki bu parça sayesinde Pin k Floyd, Mortre- aux Klasik Müzik festivalinde çalan ilk ve tek rock grubu oldu.
Meraklısı için parçanın beş bölümünün süreleri şöyledir: 5′ 19″. 10’09″. 15’25″. 17’44″, 19’45″. i 994′te piyasaya sürülen CD’de belirtilmemesine karşın, ilk ver- siyonunda en azından bu tip bölümleri ayırabilen aletleri olan dinleyiciler için belirtilmişlerdi.
IF (WATERS)
Açılıştaki sözlerin aldatıcı yalınlığı ve akustik gitarın karmaşadan uzaklığından sonra dinleyici. birdenbire şarkı sözle- rinde geçen delilik ve yalnızlığın içine düşer. Bu Waters’ın Syd’in etkisini – ya da Syd’in gidişi nedeniyle duyduğu suç- luluk duygusunu – bir süre daha üzerin- den atamayacağının ilk işaretiydi. Grup ‘Ifi canlı çalmadıysa da (yukarıda sözü edilen BBC In Concert şovu hariç) parça, Amerika’da ve Avrupa’da bir 45′lik ola- rak piyasaya sürüldü. 80’1i yıllarda Roger Waters. parçayı Pros & Cons ve Radio
KAOS turnelerinde yeniden seslendirdi.
SUMMER ’68 (WRIGHT)
Wright, bir şarkı sözü yazarı olmaktan hiç mutluluk duymadığını söylese de bu şarkının kendi duygularını ifade ettiğini kabul eder. Şarkı olağan, bir gecelik ilişkilerden birini (belki de rock grubu hayranı kızlardan biriyle ilişkisini) sor- gulamaktadır. Buna karşın, parça al- bümde canlı çalınmayan tek parçadır.
FAT OLD SUN (GILMOUR)
Gilmour bu çok Ingilizvari şarkıyı “Grantchester Meadows”u takip eden bir süit olması için yazdı. Açılıştaki kili- se çanları, yumuşak akustik gitar ve gi- derek hafifleyen davuluyla bu parça, Gilmour’ın şarkı söyleme tarzının en çok olgunlaştığı parçalardan birisi oldu. Parça iki BBC In Concert şovu için kay- dedildi. Bunlardan ilki daha önce sözü edilen i 970′teki şovdu, ötekisi de 1970 yılının Ekim ayında yapıldı. Ayrıca ’70 ve ’71 yılları boyunca canlı çaldıkları
parçalar arasında yer aldı.
ALAN’S PSYCHEDELlC BREAKFAST {RISE AND SHINE; SUNNY SIDE FP; MORNING GLORY}
(WATERS/MASON/GILMOUR/WRIGHT)
Adını Pink Floyd’un turne ekibindeki Alan Stiles’tan alan bu on üç dakikalık maskaralıkta, Stiles’ın sabah ayini sıra- sındaki sesi duyulur. Parçadaki klavye temalarından birisi daha sonra, Nick Mason’ın ikinci solo albümüyle aynı adı
taşıyan, ‘Profiles’ adlı parçanın ana teması 45 olarak ortaya çıkacaktır.
Parçadaki müzikal bölümlerin arasında Stiles’ın banyo yaparken ve jambon kızartırken çıkardıgı ses-
ler duyulur. Bu tür musique concreteı yani müzik dışı sesler olarak adlandırılan sesler nerdeyse her Pink Floyd albümünde bulunan belirgin bir özelliktir. Ama bu tür sesler hiçbir albümde bunda oldugu gibi kullanılmadı. Parça yalnızca bir kere, 1970 yılının Aralık ayında Sheffield City Hall’de canlı olarak çalındı. Aslında bu hiç de şaşırtıcı degildir.
Gösteri sırasında grup üyeleri sahnede çay demleyip yemek pişirmiştir. Parçanın bitimindeki damlayan musluk sesi albümde, plagın nor- malde üzerine kayıt yapıl-mayan son yivi de tükenene kadar, yani sonsuza dek damlamaya devam eder. Parça 4’29″ ve S’ ISlilik iki46 bölümden oluşur.
